سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

128

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)

عدم شرط كونه على الولد مطلقا ، أو كونه عليه مطلقا ، و إلا كان على الولد في الأول ، و عليه في الثاني مطلقا . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : [ مسئله نهم تزويج پدر براى فرزند صغيرش ] مسئله نهم اگر پدر براى فرزند صغير و نابالغش زنى را تزويج نمود و براى فرزند مالى كه وافى و به قدر مهر باشد وجود داشت حكم آن است كه مهر از مال فرزند بايد پرداخت شود نه از مال پدر و در صورتى كه فرزند مالى نداشته باشد البته از مال پدر پرداخت مىگردد . شارح ( ره ) ابتداء دنبال [ ولده الصغير ] مىفرماين : مقصود فرزند صغيرى است كه بالغ و رشيد نباشد اعم از آنكه نه بالغ بوده و نه رشيد يا بالغ بوده ولى رشيد نباشد . سپس در دنبال [ ففى مال الاب ] مىفرماين : اگر فرزند مالك مقدارى از مال المهر بود حكم آنست كه همان مقدار از مهر را مىبايد از مال وى بپردازند و باقيمانده‌اش از مال پدر پرداخت مىگردد . لازم بتذكر است كه تفصيل مذكور مشهور بين اصحاب و فقهاء بوده و مرحوم علامه آن را در كتاب تذكره به علماء اماميّه نسبت داده و اين تعبير از ايشان مشعر است به اتفاقى بودن اين مسئله ، سپس در همين كتاب فرموده : حكم ياد شده در صورتى است كه پدر شرط نكندن كه مهر از مال فرزند باشد اعم از آنكه فرزند مال داشته يا نداشته باشد يا